درباره مشاور و مشاوره

وظیفه مشاور به عنوان شخصی که داری مهارتهای علمی روان درمانی است، یاری رساندن و ارائه راه حل به مراجع درباره مشکلاتی است که مراجع در شغل، روابط و احساسات و دیگر امور خود مطرح می کند. رشته دانشگاهی مشاوره، در ایران، دارای مقاطع کارشناسی ، کارشناسی ارشد و دکتراست. از نظر واژه شناسی، مشاوره به مجموعه فعالیت هایی اطلاق می شود که در جریان آن، فردی را در غلبه بر مشکلاتش یاری می دهند .

مشاوره موثر، نیازمند داشتن شناخت و درک مناسبی از ویژگی ها ، نیاز ها و قابلیت های مراجعان و وضعیت هایی است که خود را در آن ها می بینند. این فرایند، همچنین تحت تاثیر باورها، نظام ارزشی و نحوه نگرش مشاور به انسان، جهان بینی او، مکاتب روان شناختی رایج، چارچوب های پنداشتی و نظری مورد قبول او قرار دارد. مشاوران نمی توانند خود، زندگی مراجعانشان را تغییر دهند، اما می توانند آنان را در به دست آوردن شناخت بهتر، اعتماد به نفس، مهارت های حل مسئله و خود ـ کارآمدی (Self-efficacy) حمایت و یاری کنند .

مشاوره روانشناسی کاری تخصصی است که فقط در حیطه صلاحیت متخصص روانشناس است و با راهنمایی، نصیحت و پند و اندرز که هر کسی میتواند خود را در آن متخصص بداند تفاوت زیادی دارد. در مشاوره روانشناسی متخصص روانشناس همان الگوها، متدها و شیوه های آزمایش شده علمی را بکار می برد که در مورد روان درمانی به تایید رسیده‌اند. تشخیص اینکه مراجعه کننده احتیاج به مشاوره و یا روان درمانی دارد همیشه احتیاج به دقت و بررسی کافی دارد.بسیاری از مواقع موضوعی که مراجعه کننده بخاطر آن به روانشناس مراجعه می‌کند نه برای خود وی و نه برای روانشناس از اول به روشنی قابل تشخیص نیست. برای مشاوره درست لازم است که سوالات خاصی پاسخ بگیرند.

مشاور کیست ؟
در تعریف مشاور می توان گفت که : وی فردی متخصص و آگاه به اصول مشاوره ای است که با همکاری مراجع در جهت تسهیل تصمیم به فرد کمک می کند . باید توجه داشت مشاور تسهیل کننده است ؛ نه تصمیم گیرنده . مشاور فرد متخصصی است که با علاقه به دل مشغولی های شما گوش داده و به شما کمک می‌کند تا درک بهتری از آنها داشته باشید و بتوانید با راحتی و کارآمدی بیشتری با مشکلاتتان مواجه شوید.

شاید این نوشته را بپسندید  خانواده و انتخابات

توانایی های مشاور :
۱- توانایی تجزیه و تحلیل و شناخت مسائل و مشکلات و استنتاج مطالب .
۲- برخورداری از فکر خلاق و نوآور .
۳- توانایی برای تجربه کردن یا احساس نمودن همه هیجانات آدمی نظیر غم، امید ، احساس خوشبختی ، صمیمیت .
۴- توانایی سخن گفتن در جمع و ایراد سخنرانی در حضور دیگران .
۵- توانایی تصمیم گیری در مواقع بحران .
۶- توانایی تحمل انتقاد ، تحقیر، خشم و بی اعتنایی مددجو .
۷- توانایی ایجاد ارتباط مناسب با دیگران و بیان منظور و مطالب خود به طریف مقابل

http://Farzi.ir

دکتر مریم فرضی

دکتر مریم فرضی

روان شناس بالینی و استاد دانشگاه